• info@hambastegii.ir
  • تماس با ما: 02188065817
  • تهران، تقاطع شیخ بهایی شمالی و اوستا

مسؤلیت‌پذیری چیست؟

تعهد و مسؤلیت پذیری در صد سال اخیر جامعه ایران،‌ یکی از مسائل حل نشده و محوری توسعه یافتگی است. افکار و رفتار افراد در محیط های مختلف گروهی، شکل گرفته و به سمت تمایلات اکثریت هدایت می شود. این هدایت، از ابتدای آموزش های کلاسیک در مدرسه و دانشگاه، دائماَ ترویج شده و به ما یاد داده شده: مسؤلیت پذیری همراه با دردسر است.

حس شیرین و کاذب جاخالی دادن و عدم پذیرش مسؤلیت رخدادهای اطراف، مصممان کرده که راهی برای توجیه بی مسؤلیتی هایمان بیابیم و از این کشفیات خوشحال و راضی باشیم؛ در حالی که نپذیرفتن مسؤلیت وقایع و تصمیمات، وجود و نقش اجتماعی ما را بی اثر می سازد.

اکنون به سادگی و سهولت قابل مشاهده است که افراد در جامعه در تکاپو و تلاش هستند اما چندان نتیجه ای بدست نمی آورند و وجود یا عدم وجودشان چندان تفاوتی نمی کند! ادامه این روند، ما را به سمت رکود و رخوت برده و شرایطی که اکنون در جامعه ایران شاهدش هستیم محصول انتخاب خودمان است. ما انتخاب می کنیم هیچ مسؤلیتی نپذیریم و همه را به گردن یا دوش دیگری یا دیگران بگذاریم. تمایل شدیدمان در استفاده از افعال مجهول و جست و جوی دائمی و دیوانه وارمان برای یافتن سوم شخص مجهولی که هرگز مشخص نشده که کیست؛ ما را در جهل مرکبی از بی مسؤلیتی گرفتار کرده است.

مسأله ما در سازمان، شرکت، جامعه، خانواده و انواع محیط ها، بی مسولیتی خودمان است حال آن که به هیچ‌وجه چنین به نظر نمی رسد!

راه حل چیست؟

آموزش یا پرورش مسؤلیت پذیری، مقدمه لازم دارد. زیر ساخت رفتاری و فکری هریک از ما پیچیده و تودرتوست. از جامعه، خانواده و مدرسه بیشترین تأثیر را پذیرفته ایم  اکنون که این توضیحات را می خوانیم مشخص نیست از کجا باید شروع کرد! ما در مؤسسه همبستگی خلاق دریافته ایم: ذهن و رفتار هریک از ما مانند مولکول های آب، هرکدام به سمتی جهت گرفته اند؛‌ پس لازم است اول مولکول ها هم راستا شوند. نیازمند شوک یا فشاری هستیم که اول ما را در درون همراستا و هم جهت کند. این همراستایی، با چند هفته تمرین بدست می آید. سپس مسؤلیت پذیری با تمرین های عملی بر فکر و رفتار ما قابل پیاده سازی است.

دوره های پرورشی سپیدتک برای مدیران و کارکنان اولویت دارد چون این افراد وسیع ترین سطح اقتصادی-اجتماعی جامعه را تشکیل می دهند و بیشتر ارتباط را با مردم دارند. بحران مسؤلیت پذیری در این دو گروه،‌ به وضوح قابل مشاهده است. عملاَ‌ فعالیت های مدیران و کارکنان، نتیجه ای برای مردم نداشته و عموم اقدامات به بن بست می رسند.

در مؤسسه به دنبال حل بحران مسولیت پذیری رفته ایم. اصلاح رفتاری و فکری مدیران و کارکنان با اصول پاینده ده گانه در مؤسسه ممکن می شود. پرورش این اصول ده گانه در بازه زمانی ۲ تا ۶ ماه، به نتایجی می رسد که می توان امیدوار بود مسولیت پذیری در پایین ترین سطح پایدار شود.