• info@hambastegii.ir
  • تماس با ما: 02188065817
  • تهران، تقاطع شیخ بهایی شمالی و اوستا

ساختار دانش به ما آموخته است در فعالیت های روزانه و زندگی، از داده تا دانش بین ما، سایر افراد و محیط در حال تبادل است. ساختار دانش را یادآوری می کنیم:

توسعه فردی

داده، اطلاع خام از محیط یا یک رویداد است که وقتی با آن روبرو می شویم درکی نداریم و متوجه این اطلاع نمی شویم. به طور مثال یک برگ کاغذ در جیبمان می یابیم که مچاله شده و رنگ و روی آن نیز رفته، هرچقدر تلاش می کنیم نوشته های روی آن را بفهمیم موفق نمی شویم. چنین اطلاعی از رویدادها و محیط اطرافمان، داده است. به تنهایی ارزش ندارد و حتماً تحلیل نیاز دارد.

اطلاعات، داده های تحلیل و درک شده اند و بسیار کاربردی می شوند. یعنی صرف نظر از میزان کاربردشان، اکثر افراد آن را درک می کنند. بیشتر درک ما از محیط اطراف و افراد دیگر، متکی بر اطلاعات است. در فضاهای انسانی جریان اطلاعاتی زیر مشاهده می شود:

دانش

هرفرد با محیط و سایر افراد فضایی دارد یا می سازد که به Context معرفی می شود. این کانتکست حاوی اطلاعات است. هرچقدر اطلاعات دقیق و کامل باشد فضای تبادلی بین افراد در محیط، کمتر اختلال خواهد داشت. در درک اطلاعاتی که دریافت می کنیم یا مبادله می کنیم کافی است به کانتکست، زمینه یا همان بستر تبادل توجه کنیم. این توجه ما را هوشیارتر کرده و درک کامل تری از اطلاعات ایجاد می کند.

با تکامل چرخه تبادل اطلاعات و تکرار مبادلات، به درک جدیدی می رسیم که به دانش معروف است. دانش، تجربه و درکی عمیق تر از اطلاعات است. با دانش هزینه های دائمی نگهداری و به روزرسانی سیستم ها و شرکت ها کاهش می یابد. دانش از تکرار اشتباهات جلوگیری می کند و زمینه توسعه را فراهم می کند. عموم کشورها یا افرادی که سروکار بیشتری با اطلاعات دارند و جریان اطلاعات را هدف دار دنبال می کنند فرصت بهتری برای توسعه دارند. توسعه فردی در گرو کسب دانش بیشتر در افراد است. در جوامعی که افراد بدنبال کاهش اشتباهات در رفتار و فعالیت هستند دانش بیشتری یافته اند.